มือเจ้าอยู่ตรงไหน เอาออกไปเลยนะ
ข้าก็ไม่ได้อยากจับเจ้าหรอก
ข้าแค่จะเอามือออกมา
ข้าต้องเอามือออกมาทำบางอย่าง
ไม่ต้องเลย อยู่นิ่ง ๆ อย่าขยับ
ขืนเป็นเช่นนี้ เราออกไปไม่ได้แน่
แล้วเจ้าจะให้ทำเช่นไร
ลองกลิ้งพร้อมกันนะ
เจ้ากลิ้งมาเลยนะ นับสามนะ
เอานะ หนึ่ง สอง สาม
ช้าก่อน
ข้าไม่อยากกลิ้งนี่
- ว่าอย่างไรนะ - ข้า...
อยากอยู่แบบนี้
เหตุใดกัน ไหนเจ้าบอกว่าอึดอัด
เวลานี้ยังจะนึกสนุกได้อีกหรือ!
ข้างหลังเจ้า
- มีหนู - ว่าอย่างไรนะ
มันค่อย ๆ มุ่งมาทางนี้แล้ว
มันสบตาข้าด้วย ข้าจะทำเช่นไรดี
โธ่เอ๋ย มันก็แค่หนูตัวเล็ก ๆ
มันอาจจะกระโดดใส่หน้าข้าก็ได้นะ
- เราจึงต้องกลิ้งหนีมันไงเล่า - ไม่ ทำไม่ได้นะ
เสื่อนี่ถูกม้วนไปด้านขวา
- หากเรากลิ้งไปด้านซ้าย... - ก็ไปทับหนูตัวนั้นน่ะสิ
ก็ยังดีกว่าให้หนูนั่น โดดใส่หน้าเจ้าจริงไหม
- ข้าไม่ชอบทั้งสองแบบ - แค่กลิ้งมาเถิดน่า!
ไม่เอา ข้าไม่กลิ้ง
หนึ่ง สอง สาม!
(ตอนที่ 4)
เหตุใดจึงไปนานนัก
เป็นเช่นไรบ้าง พวกเจ้าหยุดสองคนนั้นได้หรือไม่
ข้าบอกแล้วว่าไม่ต้องห่วง
งานหมูตู้เช่นนี้
ไม่ได้ทำร้ายพวกเขาใช่ไหม
ไม่หรอกน่า
จับห่อรวมกันดีกว่า
เดี๋ยวนะ จะใช้สิ่งใดล่ะ
เจ้าไม่ได้เอาเชือกมาหรือ
ก็เจ้าไม่ได้บอกนี่
แล้วจะทำเช่นไรเล่า เดี๋ยวพวกเขาก็จะฟื้นแล้ว
เจ้านี่มันไม่ได้เรื่องสักอย่าง
เราใช้เจ้านี่แทนดีไหม
ทั้งคู่คงสนุกกับการใกล้ชิดกันอยู่เป็นแน่
จริงสิ
ถ้าอยากให้ข้าช่วยเรื่องเช่นนี้อีก ก็บอกได้นะ
ข้าจะหยุดไม่ให้พวกเขา เดินข้ามป่านี้เอง
ได้เลย ๆ ข้าจะจำไว้
ฮงชิม!
ไม่เป็นไรใช่ไหม เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
ท่านพ่อ
ท่านรู้ได้อย่างไรว่าเราอยู่ที่นี่
ข้าเป็นห่วงน่ะสิ ก็เลยตามมา
ว่าแต่เกิดอะไรขึ้นกัน
ไม่มีอะไรหรอกเจ้าค่ะ ไม่ต้องห่วงนะ
ไม่มีอะไรอย่างนั้นหรือ ข้าเพิ่งฆ่าไปนะ
ฆ่าหรือ ฆ่าสิ่งใดกัน เจ้าฆ่าใคร
หมายความว่าอย่างไร
เจ้าฆ่าคนตายหรือ
ข้าทับหนูตายไปหนึ่งตัว
ข้าไม่เคย ทำเรื่องป่าเถื่อนเช่นนี้มาก่อนเลย
ที่เป็นเช่นนี้ก็เพราะเจ้า อยากไปหมู่บ้านข้างบนนั่นล่ะ
ถ้าเจ้าอยู่บ้าน หนูนั่นก็คงไม่ตายหรอก
ทั้งหมดเป็นความผิดของเจ้า!
เหตุใดจึงกล่อมให้ข้าไปที่นั่น
ข้าทำเพื่อตัวเองเสียที่ไหน
เรากำลังจะไปเอาเงินของเจ้านะ
ข้าไม่ต้องการเงินนั่น
เพราะฉะนั้นอย่าได้พูดกล่อมข้า ให้ไปหมู่บ้านบนนั้นอีก
ถูกแล้ว!
เจ้าคิดดีแล้วล่ะ
เจ้าไม่ใช่คนของหมู่บ้านบนนั้นอีกแล้ว
บ้านเจ้าคือที่นี่ ในหมู่บ้านซงจู
ดีล่ะ กลับบ้านกันเถิด
เร็วเข้า
วอนดึก ไปกันเถิด
ไม่ต้อง
นี่เป็น...
ยุกจอน ของโปรดองค์รัชทายาทนี่
และก็ยังเป็นของโปรด ของฝ่าบาทด้วยนี่เพคะ
หม่อมฉันได้ยินว่า พระองค์มิค่อยเสวยอาหาร
จึงสั่งให้จัดมาให้เพคะ
เหตุใดจึงคิดตื้น ๆ เช่นนี้
องค์รัชทายาทจะเป็นหรือตาย ก็ยังไม่มีใครรู้
แค่ข้าไม่อยากอาหาร มันยังน้อยเกินไป
แล้วนี่เจ้ากลับเอายุกจอนมาให้ข้าหรือ!
หากพระวรกายไม่แข็งแรง จะไม่ดีนะเพคะ
องค์รัชทายาทต้องเสด็จกลับมา อย่างปลอดภัย ดังนั้น...
เจ้าคิดแบบนั้นจริงหรือ
มิใช่ว่าเจ้าไม่อยากให้เขากลับมาหรือ
เสด็จพ่อ
พระองค์ก็ทรงคิดเช่นนั้นอีกคนหรือเพคะ
"พระมเหสีทำร้ายองค์รัชทายาท"
"เพื่อให้องค์ชายซอวอน ได้เป็นรัชทายาทแน่ ๆ "
เมื่อใดก็ตาม ที่เกิดเรื่องกับองค์รัชทายาท
ทุกคนก็จะสงสัยหม่อมฉันก่อนเสมอ
ทั้งตอนที่พระองค์ตกม้าได้รับบาดเจ็บ
ทุกคนก็ยังบอกว่า
เป็นเพราะคำสาปของหม่อมฉัน
เปล่าเพคะ
มิใช่เลย
เสด็จแม่เองก็ต้องการ
ให้องค์รัชทายาทเสด็จกลับมา อย่างปลอดภัยพ่ะย่ะค่ะ
เสด็จแม่ทรงกลัว ที่จะถูกสงสัยว่าเป็นผู้บงการ
และทรงกลัวว่าหม่อมฉัน จะตกอยู่ในอันตราย
ทรงกลัวอยู่ทุกวันพ่ะย่ะค่ะ
โปรดทรงเข้าพระทัย เสด็จแม่บ้างเถิดพ่ะย่ะค่ะ
ข้าเศร้าใจ จึงทำเกินไป
มเหสี
อย่าได้เก็บไปใส่ใจเลยนะ
ใต้เท้าขอรับ
ค้นหาแค่บนภูเขา คงไม่พบสิ่งใดหรอกขอรับ
เราพบศพเจ้าหน้าที่...
แต่กลับไม่พบองค์รัชทายาทแถวนี้เลย
พวกเขาอาจลงไปที่หมู่บ้านด้วยกันขอรับ
ฝ่าบาทรับสั่งให้เราสืบหาอย่างลับ ๆ
แต่เราต้องคิดถึงความเป็นไปได้นะขอรับ
ให้ข้าวาดพระสาทิสลักษณ์
แล้วค้นหาตามหมู่บ้านเถิดขอรับ
เจ้าเป็นแค่ทหารพระราชวัง
กล้าดีอย่างไรมาแนะนำข้า
หากพระองค์ทรงเจ็บหนัก...
เพราะเราขยายการค้นหา แล้วใช้เวลานานขึ้นล่ะ
เจ้าจะรับผิดชอบหรือไม่
ขออภัยขอรับ
ค้นหาพระองค์ให้ละเอียดขึ้น
ค้นทุกซอกหินและป่าบนภูเขานี้
ขอรับ
ข้าไม่อยากไป
เหตุใดจึงไม่อยากไปล่ะ
มันทำให้ข้าหดหู่ขึ้นเรื่อย ๆ
ที่ว่าข้าเป็นเด็กกำพร้ายาจก
เวลาหดหู่ เราต้องขยับเขยื้อนร่างกายนะ
ข้าเหนื่อยด้วย เพราะเมื่อคืนนอนไม่หลับ
แต่เจ้าก็ดูหลับสนิทนี่นา
ข้ายกแขนไม่ขึ้นเพราะยังไม่หาย...
เจ็บ...
เจ้าก็ดูสบายดีนี่นา
ข้าเจ็บแขนข้างนี้ต่างหาก
เราต้องจ่ายอากรอีกเยอะ
แค่ทำงานหนักอย่างเดียวมิพอหรอก
ข้าไม่อยากทำงานหนัก
เรื่องอื่นข้าไม่รู้หรอกนะ
แต่ค่าอาหารของเจ้า เจ้าก็ควรหาเอง
ข้าไม่กิน
- ปัดโธ่ เจ้าคนนี้ - พอได้แล้ว
บ้าสิ้นดี
เมื่อคืนคงเหนื่อยมากเลยสินะ
เช่นนั้นพวกเจ้าพักอยู่บ้านเถิด
ข้าจะไปเองนะ
จัดการรั้วทั้งหมด
เสร็จแล้วก็ฟั่นฟางด้วยล่ะ
ข้ารู้น่า
เพิ่งออกเรือนแท้ ๆ ทำไมทำหน้าเช่นนั้นเล่า
เจ้านี่ก็ถามโง่ ๆ
ดูก็รู้ว่าเมื่อคืนนางนอนไม่พอ
เขาเป็นประเภทใดหรือ
เขาเป็นช้างเท้าหน้าตอนกลางวัน หรือว่ากลางคืน
ไม่ใช่ทั้งสองแบบเลย
จะกลางวันหรือกลางคืน ก็ไม่ดีเลยสักอย่าง
ข้าล่ะอิจฉาจริง ๆ
เจ้าน่ะได้แต่งกับหนุ่มรูปงาม
แต่กลับบ่นไม่หยุดเลย
อย่าให้ข้าเริ่มเชียว
กลายเป็นว่าเขาเป็นยาจกล่ะ
เจ้าหมอนั่นตัวเปล่าเล่าเปลือย
แล้วเจ้าเพิ่งรู้หรือ
- นึกว่ารักกันมานานแล้ว - นั่นสิ
ข้ารู้นานแล้ว
แต่คิดขึ้นมาทีไร ก็หงุดหงิดใจทุกที
คุณพระ ได้เห็นใบหน้าแบบนั้น เจ้ายังหงุดหงิดลงอีกหรือ
ถ้าข้าเป็นเจ้า คงร้องเพลงอย่างเป็นสุขทั้งวัน
ข้าก็ด้วย
ร้องเพลงกับผีน่ะสิ ข้าคงได้ด่าเขาทั้งวันเสียมากกว่า
- อะไรน่ะ - ไม่เป็นไรใช่ไหม
คุณพระ
หรือนี่จะเป็นลางร้าย
ไม่เป็นไรนะ
เป็นข้าคนเดียวหรือ ที่เห็นบ้านนี้แล้วอึดอัด
เจ้าล่ะคิดอย่างไร
ไม่ว่ามองไปทางใด ก็อึดอัดใจเสียจริง ๆ
วอนดึก
วอนดึก ทำไมไม่ขานตอบเล่า ข้าเรียกจนเจ็บคอ
วอนดึกหรือ ข้าไม่ชินกับชื่อนี้เสียที
ข้าก็ไม่ชินกับเจ้าเสียทีเหมือนกัน
เจ้าเป็นชาวนา แต่คำพูดคำจา อย่างกับขุนนางจากฮันยัง
ฟังดูเป็นเช่นนั้นหรือ
ถ้าเช่นนั้น ข้าอาจเป็นขุนนางจากฮันยังก็ได้
ว่าอย่างไรนะ เมาแต่หัววันหรือไร
หยุดพูดไร้สาระ แล้วคืนชุดแต่งงานมาได้แล้ว
ให้ตายสิ หยาบคายเสียจริง
เอารองเท้ามาด้วยสิ
คู่นี้ไม่ได้
เจ้าต้องคืนหลังพิธีแต่งงาน
- ส่งมาให้ข้า - ข้าเคยสวมรองเท้าฟางแล้ว
แต่มันระคายเท้าข้า
ดังนั้นข้าจึงต้องสวมรองเท้าคู่นี้
นี่เป็นของสำนักตรวจการ
เจ้าจะเอาไปสวมตามใจไม่ได้
- เอาคืนมา - น่ารำคาญนัก
ว่าอย่างไรนะ "น่ารำคาญนัก" หรือ
พูดอะไรของเจ้า เอาคืนมาได้แล้ว
ข้าบอกว่าไม่คืน
ข้าไม่มีอารมณ์มาทะเลาะ แย่งรองเท้ากับเจ้านะ
- รีบ ๆ เลย - ไม่ได้
ข้าไม่ให้รองเท้าคู่นี้
เดี๋ยว
เหลือเชื่อเลย
ไอ้บ้านี่
เฮ้ย!
วอนดึก
นี่
เจ้าวอนดึก
วอนดึก
คุณพระ
จำไม่ได้จนเพี้ยนเลยหรือ
เป็นบ้าอะไรของเขากัน
ผ้าไหมฮวามันจากซองชอนนี่นา
คุณพระ
แค่มองก็รู้เลยหรือ
เป็นไหมคุณภาพดีมาก
ถึงไหมจะคุณภาพดี แต่สีไม่กลมกลืนกัน
เจ้ามีสีแดงยามต้องแสงเทียนหรือไม่
สารรูปเช่นนี้ แต่กลับรสนิยมดีเหลือเกินนะ
ข้าเหลือผืนสุดท้ายแล้ว
แต่ไม่รู้เจ้าจะมีปัญญาจ่ายไหม
เอาออกมาให้ข้าดู
จริงสิ ข้าอยากได้หมอนปักดอกโบตั๋น
กับผ้าห่มสีแดงเข้มด้วย
เจ้าค่ะ ข้าจะไปเอามาเดี๋ยวนี้
สิบห้ายาง กับเจ็ดพุนงั้นหรือ
แหม แค่ค่าใช้จ่ายเพื่อขนมาจากฮันยัง
ก็แพงมากแล้วนะ
เอ้า ลดก็ลด
สิบห้ายางดีไหม
สิบห้ายางหรือ
น่านะ ข้าลดกว่านี้ไม่ได้แล้ว
แล้วตอนนี้ เจ้ามีสักเท่าไรล่ะ
ไม่มี
ไม่มีเลยหรือ
นี่ล้อข้าเล่นอยู่หรือ
ตั้งใจจะมาป่วนข้าเล่นหรือไร
สามหาว กล้าดีอย่างไรจึงพูดเช่นนั้น
รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
เจ้านี่มัน
ไสหัวไปเลย ก่อนข้าจะสาดเกลือใส่กว่านี้
ฮงชิม เกิดเรื่องแย่แล้ว แย่มากด้วย
นี่ไม่ใช่เวลามานั่งเฉยนะ
ม็อกกู ม็อกกู...
คุณพระ
เจ้าโง่
ทำตามที่สั่งเดี๋ยวนี้
หลบไปให้พ้น
ขออภัยเจ้าค่ะ
- อยู่นั่น - เกิดอะไรขึ้น
ว่าวของนายน้อยติดอยู่บนต้นไม้
เขาจึงบอกให้ม็อกกูปีนขึ้นไปเก็บ
ม็อกกูขึ้นไปสูงเท่านี้ แต่กลับกลัวเลยปีนลงมา
พวกนั้นก็เลยเตะเขาอย่างไรเล่า
เจ้าบ้า
คุณพระช่วย
หยุดก่อนเจ้าค่ะ หยุดก่อน นายน้อย
พวกท่านแค่ต้องการว่าวนั่นคืนใช่หรือไม่
แล้วเจ้าจะเป็นคนปีนให้เราหรือไร
ไม่จำเป็นต้องปีนหรอกเจ้าค่ะ
นางทำได้
เห็นไหม เจ้าเห็นไหม
ถ้าว่าวค้างต้นไม้อีก ก็เรียกข้านะเจ้าคะ
ข้าจะเก็บให้เอง
ไม่จำเป็น
- พี่ฮงชิม - ม็อกกู
ขอดูหน่อย พวกเขาทำร้ายเจ้าหนักหรือเปล่า
เจ้าต้องช้ำไปทั้งตัวแน่ น่าสงสารจริง ๆ
ข้าไม่เป็นไรขอรับ ถ้าไม่ได้พี่ช่วยข้าคงแย่กว่านี้
ข้าบอกแล้วไม่ใช่หรือ
ถ้ามีอะไรให้รีบมาบอกข้า
ข้าจะช่วยแก้ทุกอย่างเอง
ข้าก็อยากวิ่งไปหาท่านขอรับ
แต่ข้าล้มเสียก่อน
อย่างนั้นหรือ
เหตุใดท่านพี่ถึงดีกับข้า ขนาดนี้หรือขอรับ
นานมาแล้ว แถวบ้านข้ามีเด็กชายคนหนึ่ง ที่ข้าเคยเรียกเขาว่าเจ้าโง่
เจ้าเหมือนเขามากเลยนะ ตอนยิ้มน่ะ
แล้วอย่างไรต่อขอรับ เขายังโง่อยู่หรือไม่
ไม่รู้สิ
ตอนนี้เขาอาจหายโง่นิด ๆ แล้วก็ได้นะ
คงเจ็บแย่เลยสินะ
เจ้าแน่ใจนะว่าไม่เป็นไร
จะได้โต๊ะเมื่อไร ข้าหิวจะตายอยู่แล้วนะ
มาให้เร็วกว่านี้ดีไหม
ข้าวกับซุปนี่อร่อยมากเลยหรือ
เจ้าไม่เคยได้ยินหรือ
อร่อยถึงขนาดใครตายก็ไม่สนแล้ว
มาเร็วกว่านี้เสียก็ดี ไม่มีที่นั่งเลย
รีบเข้าไปข้างในกันเถิด
เข้าไม่ได้ ต้องรอให้คนออกมาก่อนสิ
โอ้โฮ น้ำซุปช่างน่ากินนัก
กินให้อร่อยนะเจ้าคะ
เจ้าต้องมาใหม่แน่เลย อาหารอร่อยไหม
ข้ากินเพราะข้าหิว
แต่รสชาติของมันแย่มาก
จะไปเลยไม่ได้นะ จ่ายค่าอาหารก่อน
ข้าก็เพิ่งจ่ายไปนี่
อยากให้ข้าจ่ายอีกอย่างนั้นหรือ
กล้าดีอย่างไร มากินแล้วชักดาบเช่นนี้
อะไรกัน
ช่วยม็อกกูไป เจ้าก็ไม่ได้เงินเพิ่มหรอก
เหตุใดจึงชอบช่วยคนอื่นนัก
มีแต่จะเสียกับเสียนะ
ตัวอักษรจีนที่แปลว่า "คน" หน้าตาเช่นไรล่ะ
นี่แปลว่าเราต้องช่วยเหลือกันและกัน
และพึ่งพากันและกัน
เม่งจื๊อบอกให้พวกเรามีเมตตา
พูดอะไรของเจ้าน่ะ
เม่งจื๊อคือผู้ใดกัน
หา
เป็นเพื่อนพ่อข้าน่ะ เขาชื่อว่าเม่งจื๊อ
อ๋อ เขาต้องไม่ใช่คนแถวนี้แน่เลย
เพราะข้าไม่เห็นเคยได้ยินชื่อ
จะไม่จ่ายใช่ไหม
- เอาออกมาดูเลยว่ามีเท่าไร - นั่นสามีเจ้ามิใช่หรือ
- ทำอะไรของเจ้าน่ะ - ทำไมกล้ามากิน
ทั้งที่ไม่มีเงินเช่นนี้เล่า
- ใช่จริงด้วย - จะไม่จ่ายใช่ไหม
จะจ่ายหรือไม่
มีอะไรกันหรือ
เจ้าหมอนี่กินซุปข้าจนหมด
แต่กลับไม่ยอมจ่ายเงิน
ไม่ยุติธรรมนี่ ทีชายอื่นทำเช่นนี้
แล้วก็กลับไปได้เลย
แล้วเหตุใดข้าจึงทำไม่ได้
ก็ชายคนนั้นกับข้า...
เราเป็น...
ให้ตายสิ น่าโมโหเสียจริง ๆ
กล้าดีอย่างไรมาจับเสื้อผ้าข้า รู้ไหมว่าข้าเป็นใคร
ข้าจะสั่งลงโทษเจ้าอย่างรุนแรง
แล้ว... เจ้าเป็นใครกัน
ข้า...
เป็นใครแล้วนะ
ควายล้วน ๆ ไม่มีวัวผสมเลย
งั้นก็ไปกันเถิด
ไปสิ ไปสำนักตรวจการด้วยกัน
แล้วดูว่าใครผิดใครถูก
อย่านะ ไม่ต้องหรอก
เจ้ามานี่เลย
นี่ค่าอาหาร
- อะไรกัน - รับไว้นะเจ้าคะ
ฮงชิม ทำไมเจ้าต้องจ่ายแทนเขาด้วยเล่า
เขาเป็นสามีนางน่ะ เพิ่งแต่งกันเมื่อวาน
กับเจ้าทึ่มนี่หรือ
สายตาแบบนั้นมันทำให้ข้ารำคาญนัก
เหตุใดองค์รัชทายาท จึงรับสั่งไม่ให้ข้าสืบคดีนี้กัน
ไม่สิ
เหตุใดพระองค์ จึงทรงสืบคดีนี้ด้วยองค์เอง
เหตุใดท่านถึงเอาสิ่งนั้นมาดูอีก
เราถูกสั่งให้ปิดคดีแล้วนะ
เป็นผ้าห่มหรือไร จึงจะใช้ปิดเรื่องต่าง ๆ ได้
คนเขลา
ทำสิ่งใดอยู่หรือ
ใต้เท้า มีอันใดหรือขอรับ
ก็ คือ...
เจ้ายุ่งอยู่หรือ
ขอรับ ข้ากำลังสืบ การฆาตกรรมนักปรุงยาหญิงขอรับ
ข้านี่น่าสงสารจริง ๆ
ไม่มีใครให้ไปดื่มด้วยเลย
มีคำกล่าวที่ว่า "จงรีบทำแต่ระวัง"
วันนี้
ข้าจะใช้เวลาอย่างช้า ๆ ขอรับ
ดีจริง
นี่ เจ้าแน่ใจนะว่าความจำเสื่อม ไม่ใช่ว่าโง่น่ะ
ข้าไม่มีทางโง่หรอก
ชีวิตข้ามิเคยพร่องสิ่งใดเลย
คนเมาไม่มีทางยอมรับว่าตนเมาฉันใด
คนโง่ก็ไม่มีทางยอมรับว่าตนโง่ฉันนั้น
ว่าอย่างไรนะ
ว่าแต่เหตุใดเจ้าจึงแต่งกายเช่นนี้
ไปเอาชุดมาจากไหน
จากพี่ชายคนหนึ่ง
เจ้ามีพี่ชายด้วยหรือ เหตุใดไม่เคยพูดถึงเลย
ชุดนี้ดูแพงมากเลยนะ
นี่ไหมฮวามันจากเมืองซองชอน
เป็นไหมที่งามที่สุด
เจ้าเห็นลายเบญจมาศอันงดงามหรือไม่
สามหาว! อย่าบังอาจเชียว
แล้วพี่ชายผู้นี้เป็นใคร เขารวยหรือไม่
คุณพระ เดี๋ยวสิ นี่มันอะไรกัน
เพราะบ้านมันสกปรกชวนอึดอัด ข้าจึงให้พวกเขามาทำความสะอาด
แล้วมูลสัตว์เล่า
ข้าใช้เวลาตั้งสามเดือน กว่าจะรวบรวมมาได้นะ
เอาไปขายได้ตั้งสิบพุนแน่ะ
ข้าไม่โปรดกระดาษแปะผนัง แต่ก็ยังกล้ำกลืนทนได้
นี่ เจ้าไปเอาเงินที่ไหน มาซื้อข้าวของเหล่านี้
ข้าบอกแล้วว่าพบพี่ชายคนหนึ่งเข้า
เขาคงรวยล้นฟ้าเลยสิท่า
เล่าเรื่องเขาให้ฟังอีกนิดสิ
ข้าไปที่ตลาด
ไสหัวไปเลย ก่อนที่ข้าจะสาดเกลือใส่กว่านี้
เจ้าหยาบคายกับลูกค้าเกินไปแล้ว
เอาสิ่งที่เจ้าต้องการไปเถิด
ข้าจะจ่ายทั้งหมดให้เอง
เจ้าแน่ใจหรือ
เจ้ามีจิตใจบริสุทธิ์ ทั้งยังดูเหมือนชนชั้นสูง
"ข้าไม่เคยเห็นใบหน้า สง่างามเท่านี้มาก่อน"
"นี่ไม่ใช่ใบหน้า ที่จะได้เห็นง่าย ๆ แถวนี้"
"ข้าอยากเป็นสหายกับเจ้า เพราะเจ้าดูมีอนาคตที่ดี"
เขาพูดอีกหลายอย่าง แต่ข้าห้ามไว้
สิ่งสำคัญก็คือเขาให้เงินข้า
หมอนั่น มีไฝที่แก้มซ้ายใช่หรือไม่
เจ้าก็รู้จักเขาหรือ
หมอนั่น บอกให้เจ้า ประทับมือด้วยหรือไม่
ใช่แล้ว เขาอยากเป็นพี่น้องข้า
ข้าจึงตกลงด้วยการประทับมือ
ทุกคนหยุดก่อน!
หยุดมือจากทุกอย่าง แล้วออกไปเสีย ไปเลย
มีอะไรหรือ พวกเขายังตกแต่งไม่เสร็จเลย
เจ้านี่โง่ที่สุดเลย
โลกนี้ไม่มีอะไรได้เปล่าหรอกนะ
ไม่ว่าจะข้าวหนึ่งจาน หรือแม้แต่ต้นไม้สักต้น
ไว้ข้าจะมาจัดการกับเจ้า
ลงมือต่อให้เสร็จเลย
- ขอรับ - ขอรับ
พวกเจ้าไม่มีรสนิยมเลย
ดอกไม้แดงจะดูดีกว่าเมื่อไว้ข้างหน้า
- ขอรับ - ขอรับ
ข้าขอเตือนเป็นครั้งสุดท้ายนะ
พรุ่งนี้เอาดอกมาจ่ายข้า
มิฉะนั้นข้าจะเผาบ้านลูกเจ้าให้วอดเลย
เจ้าหลอกคนไม่รู้เรื่องรู้ราว
ให้กู้เงินจากเจ้างั้นหรือ
เราไม่ต้องการ เอาคืนไปทั้งหมดเลย
หากเจ้าอยากใช้คืนแทนเขา ข้าก็จะยอมให้เจ้าให้หนี้นะ
แต่เงินต้นเท่ากับ 30 ยาง
ข้าคำนวณดอกไว้แล้ว อ่านให้ดีล่ะ
นี่มันปล้นกันชัด ๆ
เงิน 30 ยางมากพอ ให้ซื้อบ้านมุงจากได้เลยนะ
ไม่มีใครกู้เงินก้อนใหญ่เช่นนั้นหรอก
ก็นั่นน่ะสิ
สามีเจ้านี่ ช่างไม่รู้เรื่องรู้ราวจริง ๆ
จ่ายดอกข้าด้วยใน 15 วัน
เหตุใดต้องจ่าย
ข้าไม่จ่าย อยากขู่อะไรก็เชิญ
ไม่เห็นต้องกลัวขนาดนั้นเลย
ข้าไม่ใช่คนที่จะฆ่าใครได้เสียหน่อย
ข้าก็แค่ขายเอง
ไม่ได้ขายสามีเจ้านะ แต่จะขายเจ้าแทน
- หา - เขาดูจะป้ำ ๆ เป๋อ ๆ
คนแบบนั้นใช้การไม่ได้หรอก
เก็บไว้ให้ดีล่ะ
ถ้าทำหาย เงินต้นได้เพิ่มขึ้นไม่รู้ตัวแน่
เจ้าบ้าวอนดึก ข้าจะฆ่าเขา
โอ้โฮ บ้านเจ้างามเสียจริง ๆ
ชายที่ให้เงินเจ้า หน้าตาเป็นเช่นไรนะ
เขามีขนคิ้วดกหนา
เป็นชายจิตใจดีที่มีไฝบนแก้มซ้าย
พูดจริงหรือ
ข้าไปตลาดมาก็ตั้งหลายหน
เหตุใดจึงไม่มีใครเข้าหาข้าบ้าง
เอาอย่างนี้ไหม ไปหาตัวเขาอีกครั้ง
ข้าก็อยากเป็นพี่น้องกับเขา
กูดล เจ้านี่ไม่รู้อะไรบ้างเลย
หมอนั่นเป็นเจ้าพ่อเงินกู้นะ
เจ้าไม่รู้หรือ ว่าเขาทำเช่นไรตอนทวงเงิน
เจ้าพ่อเงินกู้หรือ
วอนดึก เจ้ากู้เงินเถื่อนมาหรือ
ไม่รู้สิ เขาไม่ได้บอกแบบนั้นนะ
ว่าอย่างไรนะ
เจ้าถูกต้มแล้ว
นั่นสิ ใครจะให้เงินขนาดนี้ กับคนอื่นเปล่า ๆ
วอนดึก พอฮงชิมกลับมา
เจ้าลงไปคุกเข่าอ้อนวอนเลยนะ
บุรุษไม่คุกเข่าเบื้องหน้าสตรี
ข้าว่าเจ้าต้องทำล่ะ
ไม่เช่นนั้น เจ้าได้หลับไม่ตื่นแน่
โอ๊ย แม่ร่วง
นี่ต้องเป็นแอรยอนจองที่เลื่องลือแน่
พวกเขาพูดจริงเสียด้วย ว่าเป็นที่ที่มองเห็นดวงดาวได้
- ยินดีต้อนรับเจ้าค่ะ - อืม
วันนี้ข้ามิอยากถูกรบกวน
ทราบแล้วเจ้าค่ะ เชิญทางนี้เลย
ช้าก่อนขอรับ ใต้เท้า!
เหตุใดท่านจึงบอกว่า วันนี้ไม่อยากถูกรบกวนล่ะขอรับ
ข้าไม่ถือสาหรอกนะ
ทางนี้ขอรับ
ขอข้าดูแลพวกเขาเอง
พวกเขาขอไม่ให้ใครรบกวนนะ
แต่ข้าไม่ใช่คนทั่วไปนี่เจ้าคะ
ข้าคือแอวอล
[VIU Ver] Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com Thai Subtitle by VIU
โธ่ถัง เหตุใดนางจึงไปนานนัก
หรือเจ้าพ่อเงินกู้นั่นจะทำสิ่งใดกับนาง
ท่านลุง ข้าว่าคนที่น่าเป็นห่วง มิใช่ฮงชิมหรอก
หา
ข้าเป็นห่วงเขามากกว่า
ข้าน่าจะเพิ่มโคมไฟทุกมุมด้วย
วอนดึก
ตอนนี้ไม่ใช่เวลามาห่วงเรื่องแต่งบ้านนะ
ฟังข้านะ เมื่อฮงชิมเดินเข้ามา
เจ้าต้องคุกเข่าลง
พนมมือแบบนี้
แล้วช้อนตาขึ้นอ้อนนาง
ถ้าทำได้ก็ให้ดวงตาดูรื้น ๆ ด้วย
แต่ถ้าทำไม่ได้ก็แกล้งเอา เช่นนี้นะ
"ข้าขอโทษ"
"ข้าขอโทษจริง ๆ "
"ข้าสมควรตาย"
เห็นแล้วใช่ไหม
- ทีนี้ลองดู - ข้าไม่อยากทำ
เจ้าไม่รู้หรือว่านางหัวร้อน
คราวนี้เจ้าได้ตายหยังเขียดแน่
ฟังกูดลมันเถิดน่า
เหตุใดข้าต้องขอโทษด้วย
ตกแต่งเช่นนี้ บ้านดูดีขึ้นเยอะ
เจ้าเองก็บอกว่าบ้านดูงดงาม
ถูกต้อง
บ้านเจ้างามจริง ๆ
เห็นไหมล่ะ
พวกเจ้าต้องล้อข้าเล่นแน่
ทำไมถึงไปนานนักเล่า
เจ้าบ้าไปแล้วหรือ
เจ้ากู้เงินมาตั้ง 30 ยางเลยนะ
นั่นมากพอให้ซื้อบ้าน ที่ใหญ่กว่าบ้านของเราอีก!
เจ้าขี้โกงชั่วร้ายนั่น
เขาไม่บอกข้าสักคำ
ถ้าเขาบอกแต่แรก แทนที่จะตกแต่งบ้านใหม่...
ข้าคงซื้อบ้านหลังใหม่แทน
ฮง... ฮงชิม!
คุกเข่า!
สายเกินไปแล้ว
ฮงชิม!
ใจเย็นหน่อยเถิด ทำแบบนี้ไม่ได้นะ!
ฮงชิม...
ฮงชิม ฮงชิม!
ข้าจะตัดขาดกับเขา
ฮงชิม เจ้าแต่งแค่วันเดียวเองนะ
หากท่านเจ้าเมืองรู้เข้า เขาไม่ปล่อยไว้แน่
30 ยางเลยนะเจ้าคะ
เราต้องหาเป็นสิบปีแน่ กว่าจะใช้หมด
หากเราจ่ายดอกไม่ได้ เขาจะเอาเราไปขายเป็นทาสด้วย
ข้าจะจ่ายคืนเอง
ข้าจะทำทุกอย่างเพื่อจ่ายคืนเอง
ทำไมล่ะท่านพ่อ
คนที่กู้มาต่างหากควรเป็นคนจ่ายเอง
ฮงชิม!
ข้าคงเสียสติไปชั่ววูบแน่ ๆ
เหตุใดข้าต้องเลิกกับเขาล่ะ
เจ้า...
เสร็จแน่
คงทำเป็นแต่เดินลอยชาย ใช้เงินไปวัน ๆ สินะ
ไม่เห็นต้องพูดหยาบคายเช่นนั้นเลย
ไอ้คนหน้าไม่อาย ไอ้คนเห็นแก่ตัว
เสื้อผ้าก็ซื้อแต่ของตัวเอง
เพราะเหตุนั้นหรือเจ้าถึงถลึงตาใส่ข้า
เจ้าถูกตามใจจนเสียคนตั้งแต่เมื่อไรกัน
ก่อนหรือหลังเป็นทหาร
ถ้าข้าจำได้ ก็คงไม่เรียกว่าความจำเสื่อม
ห้องนี้ทั้งเล็ก ทั้งอึดอัด
แต่อย่างน้อยมันก็น่ามองแล้ว
ถ้าติดกระดาษลายดอกไม้ คงจะงามกว่านี้
เขาหล่อมากพอ จะทำให้คนเคลิบเคลิ้มในทุกที่ที่ไป
เขาก็ดูเป็นที่ปรารถนาหากหุบปาก
นิ้วมือก็เรียวยาว คงเหมาะจะฟั่นเชือกฟาง
มือคู่นั้นเหมาะใช้ทำงานนี้เลย
ต้นขาก็แน่นปึ๋ง
เขาต้องมีขาที่แข็งแรงแน่นอน
อืม ต้นขา...
ดวงตาเจ้า มองแล้วชวนให้หวั่นใจนัก
ท้องข้าก็หวั่นไปด้วย
เจ้าควรเอาของว่างยามดึกมาให้ข้า
ถ้าอยากได้อาหาร เจ้าก็ต้องไปซื้อข้าวก่อน
ข้าคงลืมคิดไป
ออกไปเลย ตั้งแต่นี้ไปเราแยกห้องกัน
นี่มันห้องข้า
ข้าตกแต่งตามรสนิยมของข้า นี่มันห้องข้า
เพราะฉะนั้น ที่ถูกคือ เจ้านั่นแหละต้องออกไป
อ๋อ อย่างนั้นหรือ
ข้าคงจะลืมไป
นี่เป็นห้องเจ้า ที่ตกแต่งด้วยเงินที่เจ้าเป็นหนี้
เจ้าจะใช้ห้องนี้คนเดียว ทั้งตอนนี้และตลอดไป
เพราะฉะนั้น ที่ถูกคือ เจ้าก็ต้องเป็นคนใช้หนี้คนเดียว
ว่าอย่างไรนะ เจ้าว่าอะไร
เจ้ายังถูกพ่อดุไม่พออีกหรือ
ข้าเป็นสามีเจ้า เป็นชายที่เจ้าแต่งด้วย
สามีผีบ้าน่ะสิ
ทำไมเจ้าจึงมานอนที่นี่เล่า
เจ้าออกเรือนแล้วนะ
พวกเจ้าต้องนอนเตียงเดียวกัน จะได้รักใคร่กัน
ท่านพ่อ ข้าไม่คิดว่านี่ เป็นการแต่งงานจริง ๆ แต่แรกแล้ว
ข้าแค่แต่งให้พ้นโทษ
พออะไร ๆ ซาลงก็ไล่เขาไป
แต่ตอนนี้ ข้าไม่สนใจแผนเดิมนั่นอีกแล้ว
หากเขายังจ่ายหนี้ไม่หมด
ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ข้าก็จะขังเขาไว้ที่นี่ล่ะ
ไม่ใช่ในฐานะสามีนะเจ้าคะ แต่เป็นกุลี
กุลีหรือ
เจ้าค่ะ กุลี
ข้าไม่ควรพูดเช่นนี้
นี่เป็นความลับสูงสุดแม้แต่ในวัง
ข้าจึงไม่ควรนำมาบอกเจ้า
ข้าซื้อน้ำผึ้งให้นะขอรับ
ข้าจะกินเต็มช้อนทุกวัน เพื่อปิดปากให้สนิท
เจ้านี่ละก็
องค์รัชทายาทเสด็จไป ร่วมพิธีขอฝนแล้วถูกโจมตี
ตอนนี้พระองค์ทรงหายตัวไป
ข้าห่วงจนจะเป็นบ้าอยู่แล้ว
แต่ไม่รู้จะไประบายกับใคร
เป็นเช่นนี้ต่อไป ข้าคงบ้าแน่
เกิดสิ่งใดขึ้นกับองค์รัชทายาทขอรับ
หากข้ารู้ว่าเกิดสิ่งใดขึ้น คงไม่มาเมาหัวราน้ำอยู่นี่หรอก
ทุกอย่างคงจบสิ้น หากพระองค์ประชวร
ทั้งน้องสาวของข้า ตระกูลข้า
ตัวข้าด้วย
ไม่เป็นไรหรอกขอรับ
ท่านได้ที่หนึ่ง ในการสอบบัณฑิตนี่ขอรับ
คุณพระ
ที่จริง ข้าสอบได้ที่หนึ่ง...
เพราะข้าสลับกระดาษคำตอบน่ะ
องค์รัชทายาทหายตัวไปอย่างนั้นหรือ
ข้าชื่อแอวอลเจ้าค่ะ
ขออภัยเจ้าค่ะ ข้าคงเข้าผิดห้อง
ว่าแต่...
ท่านใช่ใต้เท้าชองเจยุนหรือไม่เจ้าคะ
เจ้ารู้จักข้าด้วยหรือ
รู้สิเจ้าคะ เพราะข้าสวยขึ้นใช่ไหมเจ้าคะ
ท่านคงเคยเห็นใบหน้านี้ เมื่อใบไม้ผลิสามปีก่อนในจอจอง
จำข้าได้หรือยังเจ้าคะ
ถ้าเจ้าเป็นผีก็จงไปซะ แต่ถ้าเป็นคนก็จงบอกชื่อเจ้ามา
ขออภัย คือว่าข้าจำหน้าคนไม่เก่งน่ะ
ใบหน้าของข้าไม่ใช่แบบที่ท่าน
จะลืมได้ง่าย ๆ เสียหน่อยนะเจ้าคะ
อย่างไรเสียก็คุ้มกับที่มาเป็นกีแซง
แม้จะเข้ามาอยู่ในแอรยอนจองแล้ว ข้าก็ยังคงเฝ้ารอท่าน
ข้าอยากตอบแทนความใจดีของท่าน
บอกมาเลยเจ้าค่ะ ข้าทำให้ท่านได้ทุกสิ่งเลย
ถ้าเช่นนั้น...
ช่วยเก็บค่าดื่มกินของคืนนี้ที่เขานะ
สบายดีไหมขอรับ
จะสบายได้อย่างไร
เมื่อเห็นเจ้าหน้าที่ระดับต่ำเช่นเจ้า มาอยู่ในหอกีแซงเช่นนี้
ข้าเพียงมาเป็นเพื่อนหัวหน้าน่ะขอรับ
คิมซูจีสินะ
เจ้าวางแผนจะมีเส้นสาย กับอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายหรือ
แต่ก็นั่นล่ะ คนต่ำชั้นอย่างเจ้า อย่าฝันจะขึ้นไปสูง
นอกจากจะเป็นหมารับใช้ใคร
จงอย่าได้มาที่นี่อีก
ที่นี่ไม่อนุญาตให้คนชั้นต่ำเข้า
ไปเถิดท่าน
ท่านเอง...
ก็ไม่ควรมาที่นี่เช่นกันนะขอรับ
ท่านควรเก็บตัวเงียบ ในช่วงเวลาอันปั่นป่วนเช่นนี้
เขาไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง อย่างท่านว่าจริง ๆ
ก็แค่ลูกนอกสมรส
บอกข้าทีว่าเจ้าพบสิ่งใด ระหว่างสืบเรื่องนี้
หากเกิดเรื่องขึ้นกับองค์รัชทายาท
มันก็อาจเกี่ยวพันกับคดีนี้
(สำนักรับแก้ปัญหา)
นี่สำนักรับแก้ปัญหา
ข้าก็รู้หรอก "สำนักรับแก้ปัญหา" น่ะ
เจ้าอ่านออกด้วยหรือ
นี่เจ้าหัวเราะเยาะข้าอย่างนั้นหรือ
พอเลย ๆ อย่าทะเลาะกันแต่หัววันสิ
ว่าแต่ มันแปลว่าอะไรหรือ
ข้าจะบอกให้ฟังนะเจ้าคะ
แปลว่าเราจะแก้ปัญหาให้ ตราบใดที่พวกเจ้าจ่ายเงิน
ตลกเกินไปแล้ว
เราแก้ปัญหาเองได้
ทำไมต้องไปจ้างเจ้าด้วย
นั่นสิ
ลองคิดดูสิ อย่างเจ้า ข้ารู้ว่าเจ้าเกลียดหนอน
ฤดูใบไม้ร่วงที่แล้ว
เจ้าขอให้ข้ากำจัดหนอนให้มิใช่หรือ
ใช่ ข้าก็ขอแหละ
กูดล เจ้าก็เคยต้องถ่อไปถึงฮันยัง
เพื่อมอบบรรณาการนี่
แต่วันนั้นเจ้าติดงานพอดี
เลยขอให้ข้าไปแทน จำได้หรือไม่
ตอนนั้นข้า...
ใช่ ข้าก็ขอแหละ
ฮงชิม เจ้านี่เหลือเชื่อจริง ๆ
เจ้าเองมิใช่หรือ ที่บอกว่าเราควรช่วยกัน
เมื่อวานเจ้ายังช่วยเปล่าอยู่เลย
วันนี้จะมาเก็บเงินนี่นะ
โลกนี้ไม่มีอะไรได้เปล่าหรอกนะ
เฮ้อ ข้าว่าไม่มีคนมาหรอก
แค่เงินจะซื้ออาหาร พวกเขายังไม่มีเลย
มีงานอยู่สามประเภท
งานสกปรก งานยาก งานอันตราย
พวกนี้เป็นงานที่พวกเขา
จะยอมจ่ายให้คนอื่นทำแทนเจ้าค่ะ
ว่าอย่างไรนะ
แล้วเจ้าจะทำงานพวกนั้นหรือ
โอ๊ย ข้าจะทำเองทำไมเจ้าคะ สามีข้าก็อยู่ทั้งคน
ข้าไม่เคยบอกว่าจะทำเรื่องเช่นนั้น
ตอนเจ้าไปกู้เงิน 30 ยาง ก็ไม่ได้บอกข้าก่อนเหมือนกัน
แย่แล้ว ฮงชิม!
- อ้าว มานั่นแล้ว - ฮงชิม
มีเรื่องอะไรหรือ
ฮงชิม เจ้าต้องช่วยข้านะ
เห็นไหม บอกแล้วคนต้องมา จ่ายก่อนสองพุน
ยังไม่ทันฟังเลย จะเก็บเงินแล้วหรือ
ถ้าได้ฟัง ข้าอาจจะเก็บเพิ่มก็ได้นะ
ยอมเสี่ยงหรือไม่ล่ะ
ก็ได้ สองพุนนะ
- ไปกันเลย - ข้าไม่เอาด้วยหรอก
สัญชาตญาณของข้าบอกว่าอย่าทำ
แล้วมันบอกเช่นนี้ด้วยหรือไม่
ว่าหากเจ้าไม่ไป เสื้อผ้าและเตียงของเจ้าจะถูกฉีกเป็นชิ้น ๆ น่ะ
ไม่ใช่ลูกศรทั่วไปใช่หรือไม่
หากมองผ่าน ๆ มันก็เหมือนศรพวกนั้น
แต่ก็ไม่ใช่เช่นกัน
ศรลูกนี้แพงกว่ามาก แต่ก็ควบคุมยากกว่าด้วย
แม้ท่านจะซื้อไป ก็ไม่มีทางใช้ยิงได้หรอก
- ซื้ออันนี้ดีกว่าขอรับ - ไม่ล่ะ
ข้าไม่ได้จะมาซื้อ
ข้ามาตามหาว่าใครทำน่ะ
ข้าจะหาเขาได้ที่ใดหรือ
โธ่ ข้าจะรู้ได้อย่างไรล่ะขอรับ
เจ้าควรรู้นะ
ข้าเคยเห็นเจ้าแอบเข้าออก
หลังเสียงระฆังกลางคืน
- เมียเจ้าอยู่ที่ใดกันนะ - ไปกาแจอุลขอรับ
กาแจอุล
นอกนั้นข้าก็ไม่รู้อะไรแล้ว
กาแจอุลขอรับ
มีใครอยู่หรือไม่
ไปไหนแล้วนะ
ข้าไม่ได้เก็บหลักฐานใดไว้ขอรับ
เพราะมันจะทำให้เกิดปัญหาได้
อย่าห่วงเลยขอรับ
ไม่มีใครรู้หรอกขอรับ ว่าใครซื้อศรกับธนูจากข้า
ถือเป็นเรื่องดี
แต่พูดไม่ได้หรอกว่าไม่มีหลักฐานเลย
เพราะตัวเจ้ารู้...
ว่าใครซื้อศรกับธนูไป
ก็จริงขอรับ แต่...
ขอบใจที่รับใช้เป็นอย่างดี
ข้าอึไม่ออกด้วยซ้ำ เพราะไม่มีอะไรจะกิน
แต่เขาดันใช้เงินทั้งหมด ไปกับการแต่งบ้าน
ไปแค่ครู่เดียว เจ้าทำเสร็จแล้วหรือ
มันเป็นงานที่ไม่มีผู้ใดทำได้
นางอยากให้เจ้าทำสิ่งใด
ข้า... ไม่อยากแม้แต่จะเอ่ยออกมา
เจ้าอยากให้ข้าขวานหาแหวน ในถังมูลนี่หรือ
แหวนสีเหลืองทองเชียวนะ ถึงจะราคาไม่มากนักก็เถอะ
ถ้าอย่างนั้นก็ไม่ต้องหา
แม่ที่เสียไปให้ข้าไว้ตอนข้าแต่งงาน
มันมีค่ากับข้ามากนะ
ถ้าอย่างนั้นก็หาด้วยตัวเองสิ
ผิวข้าบอบบางน่ะ แถมเป็นผื่นง่ายด้วย
ยังไงเจ้าก็มีผื่นแล้ว
ก็หาต่อเองแล้วกัน
อย่างไรต่อ เจ้าจากมาทั้งอย่างนั้นหรือ
นางจ่ายสองพุนแล้วนะ
จะจ่ายล้านยาง ข้าก็ไม่เอามือล้วงถังมูลแน่
นั่นสิ ก็จริงของเจ้า
เอามือล้วงถังขี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
แค่ได้กลิ่นของมัน หัวข้าก็ปวดขึ้นมาแล้ว
เอาแบซุกเย็น ๆ มาให้ข้าที
แบซุกอะไรหรือ
ไม่รู้จักแบซุกหรือ
จริงหรือ แบซุกก็คือ...
สิ่งใดกันนะ
เหตุใดชื่อนี้ถึงคุ้นปากนัก แบซุก
แบซุก ๆ ๆ
มันคือสิ่งใดกัน
ข้าว่าเจ้าไม่ได้ความจำเสื่อมหรอก
เจ้าก็แค่โง่น่ะ
แบซุก ๆ
ขอว่าจ้างหน่อยได้หรือไม่
- ได้เจ้าค่ะ - ข้าไม่ไปนะ
เราควรถามก่อนว่าเป็นเรื่องอะไร
ง่าย ๆ เลยน่ะ
พวกเจ้าแค่ต้องยืนเฉย ๆ
ได้ยินแล้วนะ
ไม่มีทาง
ข้าแค่ต้องยืนเฉย ๆ อย่างนั้นหรือ
ถูกต้องแล้ว
แค่ยืนเฉย ๆ ตรงนั้น
แล้วปลิงก็จะมาหาเจ้าเอง
ปลิงหรือ
มันคือสิ่งใดกัน
ก็ที่เกาะขาเจ้าอยู่นั่นไง
พวกมันจะดูดเลือดเจ้า จนกระทั่งตัวบวมเป่ง
จากนั้นข้าจะเอาไปขาย
นี่ วอนดึก
ข้าต้องไปที่เขาชอนอูขอรับ
มีบางคนเที่ยวไปถามเรื่องธนู
ที่ข้าใช้ยิงองค์รัชทายาท
เราจะให้ใครพบมันบนพระศพไม่ได้ขอรับ
หากมีคนรู้ว่า ทั้งสองเรื่องเกี่ยวข้องกัน...
จะไม่มีใครรู้หรอก
เพราะนักปรุงยาหญิงนั่นถูกฆ่า...
โดยคนอื่น
ข้าจะหาแพะรับบาปเองขอรับ
จับตาดูเขาไว้ด้วยล่ะ มูยอน
เปลี่ยนศรและคันธนูทั้งหมด
แต่เก็บธนูเก่าในที่ปลอดภัย
มันอาจมีประโยชน์ในสักวัน
ข้าไม่ต้องไปเขาชอนอูหรือขอรับ
ข้าคิดว่า...
ถึงเวลาไปหาศพด้วยตัวเองแล้ว
ข้าจะไปด้วยตัวเอง
อะไรกัน
เหตุใดจึงกลับเร็วนัก
ข้าจะไม่ไปอีกแล้ว
เขาขอให้ข้าทำ เรื่องน่ากลัวเช่นนั้นได้อย่างไร
เจ้าก็แค่ต้องยืนเฉย ๆ เองนะ
เพื่อล่อปลิง
เจ้าสิ่งหยึยแหยะ น่าขยะแขยงนั่นมันเกาะขาข้า
เห็นไหม เลือดออกด้วย
แล้วอย่างไรต่อ เจ้าก็มาโดยไม่เก็บเงินหรือ
ถ้าเจ้าอยากได้เงินนักก็ไปเองสิ
ข้าไม่ไปแน่ ต่อให้เอาเงินเป็นล้านมาแลกก็ตาม
ดูเหมือนเจ้าจะเข้าใจผิดแล้วนะ
ข้าไม่ได้ขอให้เจ้าช่วย
ข้าอยากให้เจ้า...
ทำงานเพื่อจ่ายเงินที่เจ้ากู้มา
- ข้าจะจ่ายเองน่า - ด้วยวิธีใดล่ะ
เจ้าจะจ่ายเงินตั้ง 30 ยาง คืนด้วยวิธีใด
หากเราค่อย ๆ หาค่อย ๆ เก็บ
กว่าจะจ่ายได้ก็คงใช้เวลาถึงสิบปี
ฉะนั้นเราควรหาเงิน 30 ยาง ให้ได้ในคราวเดียว
ให้ตายสิ
เจ้าจะทำเช่นไร ให้ได้เงินขนาดนั้นในคราวเดียวเล่า
ข้าจะคิดให้ออกเอง
แต่ตอนนี้ข้าไม่อยากคิด...
วอนดึก
ทำเหมือนข้าไม่อยู่บ้านนะ
- อะไรอีกล่ะ - วอนดึก
วอนดึก
วอนดึกอยู่ไหนหรือ
วอนดึกล่ะ วอนดึกอยู่ไหน
ตามหาเขาทำไมหรือเจ้าคะ
ข้าทำงานมาสิบปี
เพิ่งเคยเจอคนเพี้ยนขนาดนี้
เขาไม่ยอมคืนรองเท้าที่ยืมมาใช้เข้าพิธี
แถมยังเอาแต่หนีข้าอยู่เรื่อย
แปลกคนเสียจริง ๆ
เจ้าต้องเอารองเท้าไปคืน สำนักตรวจการวันนี้
มิเช่นนั้นต้องจ่ายเงินชดใช้
ข้าจ่ายไม่ไหวหรอก
ข้าจะไปเอามาให้ท่านตอนนี้เลย
หยุดเลยนะ
- ส่งมาสิ - ข้าไม่ให้
ไม่ว่าอย่างไรข้าก็ไม่ให้
ท่านเสนอตัวจะไปเขาชอนอูเองหรือ
กระหม่อมเข้าใจผิดไปพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมเชื่อว่า องค์รัชทายาททรงมีชีวิตอยู่
เพราะพระองค์เก่งกาจวรยุทธ์
แต่เรากลับไม่ได้ยินข่าวเลย
นี่ทำให้กระหม่อมเป็นกังวลพ่ะย่ะค่ะ
ใช่แล้ว ใช่
ข้าเองก็สังหรณ์แปลก ๆ จนนอนไม่หลับเลย
หนึ่งวันก่อนไปยังเขาชอนอู
องค์รัชทายาทพูดบางอย่างกับข้า
เขาบอกว่ามีเรื่องยุ่งยากต้องไขให้ออก
เขาพูดเหมือนเป็นเรื่องร้ายแรง
ข้าคิดแล้วคิดอีก ว่ามันจะเป็นสิ่งใดไปได้
บางที...
เขาอาจรู้ว่าจะมีการซุ่มโจมตี
รอให้องค์รัชทายาทเสด็จกลับมา...
แล้วจึงทรงถาม ด้วยพระองค์เองเถิดพ่ะย่ะค่ะ
หากข้าทำได้ละก็...
แต่ข้ามิอาจสลัด ความรู้สึกแย่นี้ออกไปได้
ท่านคิดว่าอย่างไร
คิดว่ามันผู้ใดอยู่เบื้องหลัง การทำร้ายลูกชายข้า
คำตอบอยู่ที่เขาชอนอูพ่ะย่ะค่ะ
กระหม่อมขอให้คำมั่นว่า จะพาองค์รัชทายาทกลับมาให้ได้
และกระหม่อมจะจับตัว ผู้อยู่เบื้องหลังการลอบโจมตี
ให้มันและครอบครัวต้องชดใช้พ่ะย่ะค่ะ
ขอทรงไว้วางพระทัยกระหม่อมเถิด
และขอทรงเข้มแข็งไว้พ่ะย่ะค่ะ
ข้าฝากความหวังไว้ที่ท่านแล้ว
ข้าไม่อยากกลับบ้าน
นางมันภรรยาปีศาจ
เจ้าไม่ใช่คนที่จะกล่าวว่านางได้นะ
เจ้าทำเละเทะไว้ขนาดนั้น เป็นใครใครก็โกรธ
กลับบ้านได้แล้วน่า
พวกเจ้าเป็นคู่ข้าวใหม่ปลามัน
ก็น่าจะคั่วถั่วคั่วงากันอยู่สิ
เหตุใดต้องถั่วต้องงาล่ะ
พูดแล้วก็อยากกินขึ้นมาเลย
ซุปเมล็ดงาม้อนใส่เห็ด
ข้าชอบกลิ่นคั่วของมัน
รีบไปกันดีกว่า
เหตุใดอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย จึงจะมาที่หมู่บ้านของเรา
เราส่งพืชพันธุ์ไปให้ แม้แต่ในปีแล้งฝนนะขอรับ
ระวังปากเจ้าไว้หน่อย
ไม่มีใครได้ยินหรอกขอรับ
แต่ช่วยใจอ่อนกับข้าเถิดขอรับ
ครั้งนี้ข้าอยากไปฮันยังจริง ๆ
ยังจะมาใช้ข้าอีกนะ
แต่ว่า...
ก้มหัวสิ ก้มหัว!
- สามหาว - เหตุใดเจ้าไม่ก้มหัว
อย่าเสียเวลากับเขาเลย เร็วเข้า
ฝากไว้ก่อนเถิด
หากเจ้าถูกจับ เพราะไม่ก้มหัวให้คนพวกนั้น
ได้ถูกบั่นหัวแน่
เจ้าต้องก้มหัว เมื่อชนชั้นสูงเดินผ่านสิ
ข้าคิดว่าตัวเอง ไม่เคยก้มหัวให้ใครมาก่อน
ถ้าเช่นนั้นยามนี้ เจ้าคงไม่ได้มีชีวิตอยู่แล้วล่ะ
เจ้าพูดถูก ที่ว่าข้าเหมือนคนไม่มีชีวิต
ดังนั้นข้าจึงต้องกลับบ้าน
- เจ้า... - เจ้าจะกลับไปหาฮงชิมใช่หรือไม่
- นั่นสิ - ไม่หรอก
นี่ไม่ใช่สถานที่ของคนแบบข้า
อีหยังของเขา
ฟังดูเหมือนจะไปก่อเรื่องอีกเลย
ผ้าไหมเลยหรือ
ไม่อยากจะเชื่อเลย
เจ้าไปอยู่ที่ใดมา
ข้าจะออกไปเก็บหญ้าป่า
เจ้านั่งฟั่นฟางที่นี่นะ
เราต้องทำรองเท้าฟาง 30 คู่ในสามวัน
ข้าไม่ทำหรอก
เอาอีกแล้ว
ทุกคนบนโลกนี้ล้วนทำงานเลี้ยงชีพ
เพราะเหตุใดหรือ ก็เพื่อให้มีกิน
แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ยอมทำงาน ทั้งที่ยังมีสุขภาพดี
เพราะเหตุใดกัน
เป็นเพราะข้าไม่ใช่วอนดึกน่ะสิ
ว่าอย่างไรนะ
อัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้าย ท่านอุตส่าห์มาถึงที่นี่
เหตุใดท่านไม่ให้เราต้อนรับ ที่หมู่บ้านล่ะขอรับ
เราเตรียมอาหารและเครื่องดื่ม ไว้ที่สำนักตรวจการแล้วขอรับ
ไปกันเถิดขอรับ
พวกเจ้าคิดว่าข้ามาที่นี่ เพื่อกินดื่มหรือ
ได้ตามที่ท่านสั่งขอรับ
เราจะส่งคนนำเสบียงอาหารไปให้
ว่าแต่...
ขอข้าถามได้ไหมขอรับ ว่าเกิดเรื่องใดขึ้นที่เขาชอนอู
ทหารพระราชวัง
กำลังทำการฝึกลับกันอยู่น่ะ
เช่นนี้เอง ข้าไม่รู้เลย ว่าเป็นเรื่องสำคัญขนาดนี้
คงดีกว่านี้หากท่านบอกข้าล่วงหน้า
การฝึกเป็นพระบรมราชโองการ
สิ่งที่เจ้าต้องทำคือจัดหาทุกสิ่ง
ที่ทหารเหล่านี้ต้องการ
- ขอรับ ใต้เท้า - ทราบแล้วขอรับ
ไปได้แล้ว
เจ้าพูดอะไรน่ะ
เจ้ามิใช่วอนดึกหรือ
ถูกต้อง ไม่ว่าจะคิดอย่างไร
ข้าก็ไม่ใช่วอนดึก
เบาะแสที่หนึ่ง
ตอนที่ข้าได้สติขึ้น
พ่อเจ้าถามชื่อของข้า
เจ้าเป็นใคร บ้านช่องอยู่ไหน
ถ้าข้าเป็นวอนดึกจริง เขาคงเรียกชื่อข้า
แล้วก็คงไม่ถามว่าบ้านข้าอยู่ไหน
ท่านพ่ออาจพยายามตรวจดู ว่าเจ้าจำตัวเองได้ไหมก็ได้นี่
ลองเรียกชื่อข้าสิ
วอนดึก!
เห็นหรือไม่ ข้าไม่ได้หันกลับ
หากนี่เป็นชื่อข้าจริง ข้าคงหันกลับอย่างลืมตัว
แต่ข้าไม่ได้ตอบสนองต่อชื่อนี้
เจ้าจึงไม่คิดว่าตัวเองคือวอนดึกหรือ
เบาะแสที่สอง ข้าไม่เคยก้มหัวให้ใคร
แปลว่าข้าเกิดในสังคมชั้นสูง
อุ๊ย นั่นปลิง!
ก็ดูก้มหัวได้คล่องนี่นา
- เบาะแสที่สาม - ยังมีอีกหรือ
นี่คือเบาะแสที่สาม
ใจเจ้าเต้นแรงหรือไม่
- ไม่นี่ - ของข้าก็เช่นกัน
หากข้าขอเจ้าแต่งงานจริง
และหากเรา มีค่ำคืนในโรงนาด้วยกันจริง
หัวใจเราคงไม่สงบเช่นนี้
ด้วยเหตุนี้ข้าจึงจะไม่ทำตามที่เจ้าสั่งอีก
เพราะข้าไม่ยอมรับว่าข้าคือวอนดึก
เช่นนั้นหรือ
เจ้าหาข้ออ้าง เพื่อจะไม่ทำงานหนักต่างหาก
นี่เป็นการอนุมาน ที่มีเหตุผลและน่าเชื่อถือ
สมองเจ้าอาจจำไม่ได้
แต่เจ้ารู้ได้โดยสัญชาตญาณ
ดอกไม้นั่น
เป็นดอกไม้โปรดของข้า
เช่นนั้นเจ้าจึงปลูกมันที่นี่
เจ้าเกี่ยวก้อยสัญญาแล้วนะ
ว่าจะทำให้ข้ามีความสุข
บอกว่าถ้าเราแต่งงานกัน เจ้าจะทำทุกอย่างเพื่อข้า
ข้าพูดหรือ
เหตุใดข้าจึงสัญญาเช่นนั้นกับเจ้า
ก็เพราะ... เจ้ารักข้าน่ะสิ
เจ้าบอกข้าเอง ในคืนที่ดอกพ็อดกทโปรยปราย
ว่าเจ้าชอบข้า และอยากแต่งงานกับข้า
เพราะเหตุนี้ข้าจึงรอคอยเจ้า
แม้จะถูกสั่งโบยเป็นร้อยหน
แต่...
หากเจ้าเปลี่ยนใจแล้ว ข้าจะทำเช่นไรล่ะ
เจ้าเป็นบุรุษ ก็ควรจะรักษาสัญญา
เพราะชายที่ข้ารัก รักษาสัญญาเสมอ
เจ้าจะนอนที่นี่ตลอดไปหรือ
ท่านพ่อ
แค่เห็นหน้าเขา ข้าก็รำคาญแล้ว
ข้าเคยรอคอยเจ้าชายขี่ม้าขาว
แต่เขากลับกลายเป็นศัตรู
หมอนั่นถึงขนาดเล่นลูกไม้
เพื่อจะได้ไม่ต้องทำงานเลยนะ
เขาอ้างว่า...
ตัวเองไม่ใช่วอนดึกเลยนะท่านพ่อ
ปัดโธ่ พูดเช่นนั้นได้อย่างไร
เหตุใดเขาจึงจำชื่อตัวเองไม่ได้นะ
ท่านพ่อ
ท่านเคยบอกมิใช่หรือ ว่าเขาเป็นคนขยัน
ก็ใช่น่ะสิ เขาขยันขันแข็งจริง ๆ นะ
แล้วมีอะไรอีกเจ้าคะ
เขามีอะไรดีอีกไหม
คือว่า วอนดึกน่ะ...
ข้า...
เคยสัญญาไว้หรือ
กระหม่อมจะไปที่เขาชอนอูพ่ะย่ะค่ะ
จนกว่าจะมีการยืนยันพระศพ
พระองค์ต้องไม่ถูกจับได้ เรื่องตั้งครรภ์นะพ่ะย่ะค่ะ
เสื้อผ้าของข้าอยู่ไหน
เสื้อผ้าไหมของข้าไปไหนหมด
วอนดึก
เจ้าว่าแบบไหนดีกว่ากัน ระหว่างมีชุดเก่าสามตัว
กับชุดใหม่สิบตัว
ก็ต้องแบบหลังน่ะสิ
นั่นล่ะหนึ่งในสิบชุด ที่ข้าหามาให้เจ้า
แต่มันไม่ใช่ผ้าไหม
แล้วก็ไม่ใช่ชุดใหม่ด้วย
อะไรกันเล่า
จากที่ข้าเห็น ชุดนั้นดูดีกว่า
ผ้าไหมหรือชุดใหม่ตั้งเยอะ
สวมรองเท้าสิ แล้วตามกูดลไป
เราจะได้ค่าจ้าง 20 พุน
ถ้าหาบน้ำไปที่เขาชอนอู มาเร็ว ๆ เข้า
มีคนแย่งงานกันดุเดือดเลยนะ
ข้าไม่อยากไป
เอ่อ ข้าหมายถึง...
ข้าได้ยินว่า...
ยังชุนยังหาแหวนในถังมูลไม่เจอเลยนะ
เราจะไปที่ใดนะ เขาชอนอูหรือ
ทางนี้ต่างหากเล่า
ระดมทหารทั้งหมด
แล้วขยายเขตการค้นหา ไปจนถึงแม่น้ำด้านล่าง
นานป่านนี้ พระศพคงลอยขึ้นมาแล้ว
ขอรับ ใต้เท้า
เหตุใดที่นี่ดูน่ากลัวเช่นนี้
เกิดอะไรขึ้นที่นี่งั้นหรือ
นี่ ถือแบบนั้นไม่ถูกนะ
จับมือจับไว้แน่น ๆ สิ ไม่เช่นนั้นน้ำหกแน่
เจ้าพูดถึงตรงไหนกัน
ก็มือจับ... ให้ตายสิ เหนื่อยใจจริง ๆ
ก็ตรงเชือกนี่น่ะ
ไม่เคยหาบน้ำหรือไรกัน
ก็ไม่น่ะสิ ข้าไม่เคยทำงานเช่นนี้มาก่อน
ขี้จุ๊เหลือเกิน
ในแผ่นดินนี้มีชายคนไหน ไม่เคยหาบน้ำบ้าง
นอกจากชนชั้นสูง เจ้าเป็นชนชั้นสูงหรือ
เจ้าสองคน
หุบปากแล้วเดินขึ้นไป
ขอรับ
คุณพระ วอนดึก วอนดึก
คุณพระช่วย วอนดึก
ไม่เป็นไรนะ
วอนดึก คุณพระ
ฟื้นสิ
วอนดึก
มีคนเริ่มลือกันแล้วนะ
เรื่องสามีของเจ้าน่ะ
ลือสิ่งใดหรือ
ว่าเขาเป็นคนไร้ประโยชน์น่ะสิ
ทุกคน
เกิดเรื่องแล้ว เกิดเรื่องแล้ว ฮงชิม
วอนดึกก่อเรื่องอีกแล้ว
เจ้าทำโถน้ำแตกหรือ
ทีนี้เราต้องใช้ค่าเสียหายด้วย
นี่ เจ้าจงใจทำเช่นนี้ เพราะไม่อยากทำงานใช่หรือไม่
- ไม่จริงเลย - ข้าไม่เชื่อ
ข้าล่ะโกรธองค์รัชทายาทจริง ๆ
ถ้าไม่ใช่เพราะรับสั่งของพระองค์
ข้าก็คงไม่ต้องแต่งงานกับเจ้า
เจ้าบอก...
ว่าข้ารักเจ้า
เจ้าบอก...
ว่ารอคอยข้านี่
ช่างเถิด มันไม่จำเป็นแล้ว
อย่างไรเสียเจ้าก็จำไม่ได้อยู่ดี
ข้าเองก็ทรมาน
เพราะไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร
ช่วยข้าให้จำได้เถิด
ว่าข้า...
เคยรักเจ้าเพียงใด
Thai Subtitle by VIU Subtitle Resynced by RuoXi @subscene.com THANK YOU FOR WATCHING
(100 Days My Prince)
เรื่องราวของข้าเป็นเช่นไร
และเรื่องของเจ้ากับข้าเป็นเช่นไร
บอกทีว่าข้าเป็นคนแบบไหน
ข้าสั่งให้ท่านหยุด
- พ่ะย่ะค่ะ - ข้าบอกแล้ว...
ว่าเรื่องนี้ต้องเป็น การสมรู้ร่วมคิดครั้งใหญ่
เจ้าจงนำหัวของเขามาให้ข้า
ข้ามาทำให้คำขอเจ้าเป็นจริง
ว่ากันว่าคำขอเจ้าจะเป็นจริง
หากตะเกียงนี้ถึงทะเลโดยปลอดภัย
ข้ารู้สึกเหมือน...
ข้าก็เฝ้ารอใครคนหนึ่ง อย่างโหยหามาชั่วชีวิต
วอนดึกคือใครกันแน่